کا ش مختصات کردارمان روی ربع اول می ماند وبه سمت ربع های دیگر نمی رفتیم .

کا ش تابع تمامی اعمال خوبمان همواره صعودی باشد تا به مقصد برسیم .

کا ش تابع گناهانمان نزولی باشد تادریک جابالاخره پایان پذیرد .

کا ش لااقل تابع گناهانمان اینقدرپیوسته نباشد وحداشتباهاتمان به بی نهایت میل نکند .

کا ش دنیاباتمامی دل خوشی ها یش درنظرما ن نقطه ای توخالی باشدوبس .

کا ش . . .