حساب
"مفتاح المعاملات"داشته؛شمار=حساب،شمارنامه=کتاب حساب
در آن جا اشاره شده به واژه ی راز=تراز،ترازو(به معنای مقایسه کردن)و مر=محاسبه کردن
پس می توان در زبان فارسی ،واژه ی نادرست ریاضیات که از واژه ی ریاضت آمده و هیچ رابطه ای با این
دانش ندارد ، به راز و مر تبدیل کرد.
حساب دانش عدد ،عمل های مربوط به آن و بیان ویژگی های عدد است.
در آغاز عدد به صورت محدود بود.برای عدد مرزی برای شمار داشتند:"هفت بار گز کن یک بار پاره کن"
(گز واحد طول=۰۴/۱ متر) پس از عمل بسیار نتیجه بگیر.
"هفت نفر منتظر یک نفر نمی مانند"
در قصه های کودکان وقتی از پادشاهی صحبت می شود که در قصری زندگی می کرد که هفت برج و بارو
داشت منظور این است که برج و باروهای زیادی داشت.
هفت دریا،هفت آسمان و ....
بعد ها دوازده را دوجین می گفتند و عدد بعد از آن را نمی شناختند بنابر این عدد بعدی را دوجین
شیطانی می گفتند از این جا سیزده نحس شد.چون پس از دوازده برای آنان ناشناخته بود.
در آخر در دوره ای از پیشرفت تمدن به بی پایان بودن عدد های طبیعی پی بردند.
تاریخ ریاضیات پرویز شهریاری از سری کتاب های کوچک